Bestuur

  • Voorzitter: de heer Drs. W.M. van der Boon
  • Secretaris: mevrouw Drs. M.A.E. van Stiphout
  • Penningmeester: de heer Drs. G. Onderwaater
  • Lid: de heer Drs. T. Turk
  • Lid: de heer prof. Dr. C. De Baat
  • Lid: de heer prof. Dr. F. Lobbezoo

Marjolein van Stiphout: Toen mijn collega Willem van der Boon de diagnose Parkinson kreeg en hij zich meer verdiepte in de effecten van de ziekte op de mondgezondheid, werd al snel duidelijk dat we als tandartsen niet stil konden blijven zitten. Mondzorg bij mensen van de ziekte van Parkinson bleek onderbelicht te zijn en Willem vroeg me om hem te helpen de aandacht hiervoor te vergroten. Samen met een aantal betrokkenen hebben we de Stichting Mondzorg & Parkinson opgericht en zijn we begonnen met wetenschappelijk onderzoek. Met wetenschappelijke argumenten willen we het belang van goede mondzorg bij mensen met de ziekte van Parkinson aantonen en de belangstelling hiervoor vergroten. We richten ons hierbij zowel op patiënten, als collega-tandartsen en andere (Parkinson)zorgverleners. 

 

Guus Onderwaater: Toen Willem van der Boon en ik elkaar enkele jaren geleden tegenkwamen bij de Parkinson-vereniging, ontdekten we een overeenkomstige drive om iets te willen doen voor lotgenoten op een gebied waar toen nog weinig aandacht voor was: de relatie tussen mondzorg en Parkinson. Vanuit zijn achtergrond als tandarts en de mijne als organisatie-adviseur kwamen we op het idee om een stichting op te richten die zich in de eerste plaats moest richten op een wetenschappelijk onderzoek naar de aard van die relatie. Dat onderzoek is er gekomen en de resultaten hebben ons alleen maar meer gestimuleerd om het onderwerp verder uit te diepen en ons netwerk uit te breiden. Uit de contacten met andere professionals en lotgenoten is gebleken dat er nog veel te doen valt om de zorg te verbeteren voor mensen die naast alle andere ongemakken die de ziekte van Parkinson met zich meebrengt, ook te maken krijgen met mondzorgproblemen.

 

Cees de Baat: ‘’Zoals bij meer ziekten het geval is, krijgen de gevolgen van de ziekte van Parkinson voor de gezondheid en de dagelijkse verzorging van de mond te weinig aandacht. Dit kan voor mensen met de ziekte van Parkinson verstrekkende en onverwachte gevolgen hebben. In mijn professionele loopbaan als gerodontoloog (tandarts en onderzoeker specifiek voor oudere mensen) heb ik mensen met de ziekte van Parkinson ontmoet die naar mijn stellige overtuiging volkomen onnodig tandeloos waren geworden en/of te kampen hadden met pijn en ongemak in hun mond. Dit moet veranderen en daarom wil ik als gepensioneerde graag een bijdrage leveren aan elk initiatief dat als doel heeft de mondgezondheid van mensen met de ziekte van Parkinson te handhaven of te verbeteren.’’

 

Tom Turk: ‘’Tijdens mijn loopbaan als tandarts heb ik altijd het accent gelegd op verbetering van de mondzorg voor mensen met een beperking. Ik heb dat mogen doen als voorzitter en lid van de Vereniging tot Bevordering der Tandheelkundige Gezondheidszorg voor Gehandicapten (VBTGG) en als secretaris-lid van de international Association for Disability and oral Health (iADH). Als student wist ik overigens nog niet dat ik zoveel vreugde zou halen uit de beoefening van dit deel van de tandheelkunde. Na mijn studie ben ik geënthousiasmeerd voor de zorg door mijn partner die als mondhygiëniste werkzaam was. Ik heb uiteindelijk geboft en van allerlei vakgebieden een beetje gekregen: als tandarts in de zorg voor mensen met een beperking moet je veel overleggen en is de psychologische benadering minstens zo belangrijk als de technische handelingen. Nu ben ik tot mijn eigen doelgroep verworden. Vanaf het moment dat ik gediagnosticeerd werd met de ziekte van Parkinson, nam ik me voor mijn expertise en netwerk aan te wenden. Dit met als doel om tandartsen te ondersteunen hun cliënten met de ziekte van Parkinson beter te begeleiden, te behandelen en te leren hun mond gezond te houden.’’

 

Frank Lobbezoo: ‘’Mensen met de ziekte van Parkinson hebben te kampen met een scala aan mondproblemen. Niet alleen het zelf schoonhouden van de mond wordt lastiger, maar ook kunnen monddroogte, onwillekeurige kaakbewegingen en pijn in het aangezicht voorkomen. Deze problemen hangen samen met zowel de ziekte zelf als met de gebruikte medicatie. Ik zie het als mijn taak om (aanstaande) tandartsen te leren welke mondproblemen er kunnen voorkomen bij mensen met de ziekte van Parkinson en hen tevens te trainen in het behandelen van deze problemen. Helaas weten we nog niet alles over de tandheelkundige aspecten van de ziekte van Parkinson en is er nog veel wetenschappelijk onderzoek nodig. Het opzetten van dergelijk onderzoek zie ik ook als mijn taak. De uitkomsten daarvan zullen bijdragen aan een gezondere mond bij mensen met de ziekte van Parkinson.’’